14
ترس از حیوانات همیشه با من بود!از همون بچگی هام تا وقتی که اکثرا هم سن و سالام یه حیون خونگی داشتن و با چه عشقی باهاش زندگی مسالمت امیزی داشتن اما من چی؟!حتی از نگاهشونم فرار میکردم ؛ دست خودم نبود انگاری که یه انرژی ماورایی بین من و حیوانات یه نیرویی برقرار میکرد که من نتونم نزدیکشون بشم.مثل نیرویی که بین دوتا آهن ربای مخالف هم به وجود میاد!چند شب پیش که شام برده بودیم بیرون و فامیل ها هم بودن [نون] جسی[سگ نون] رو هم با خودش آورده بود.چون میدونست من میونه ی خوبی با حیوانات ندارم هعی سعی میکردطرف من نیاد اصلا! :| هعی داشتم با خودم فکر میکردم که چرا؟!چه دلیلی داره؟!چه خاطره ای؟!چه پیشینه ای باعث شده یکی از بزرگ ترین فوبیا های زندگی من ،همین ترس باشه؟!یعنی ارتباط برقرار کردن با یه حیوون چه احساسی داره؟!مگه من چه قدر زندم که نمی خوام این حس را تجربه کنم؟!هر چند بعد اینکه تجربه کردم بازم نظرم عوض نشه!داشتم کلنجار میرفتم با خودم که یهو تصمیم گرفتم برم و کنار جسی بشینم!جسی خیلی کوچیک و بامزست ؛ اندازه ی یه عروسک؛رفتم و نشستم پیش نون ،که جسی هم کنارش بود.به نون گفتم گاز میگیره؟! :D خندید گفت نه بابا خیلی بی آزاره؛خیلی عصبی بشه فقط پارس میکنه چنبار همین.بهم گفت دستتو بده من؛بعدش دستمو گذاشت رو پشمای پریشون جسی!تلپ تلپ قلبشو میتونستم احساس کنم.نازش کردم،دوباره دستمو کشیدم روش یه خورده که ترسم ریخت جسی رو داد بغلم ، نرمی و پشمالو بودنشو دوست داشتم!آخرای شب دیگه بعم عادت کرده بود ؛ نون گفت اگه دوست داری ببر یه شب پیش خودت بمونه فردا میام دنبالش!اما هم اینکه مامان و بابا با داشتن حیوون خونگی مشکل دارن اونم از نوع سگش هم اینکه من اصلا بلد نیستم چجوری ازش مراقبت کنم!خلاصه که خیلی خوبه آدم رو ترس هاش غلبه کنه بعدش یه احساس پیروزی به آدم دست میده. :))یکی از دوستام یه پیشی کوچولو و گردالی داره.دفعه بعد سعی میکنم با یه پیشوی گردالی و سفید ارتباط برقرار کنم.
+ نوشته شده در شنبه سی و یکم تیر ۱۳۹۶ ساعت 13:36 توسط الشن
|